Cioran, Emile Michel, 1911-1995



Prix Roger-Nimier [1977]
Grand Prix de Littérature Paul-Morand de l' Académie française [1988]
 

Ο Εμίλ Μιχάι Σιοράν γεννήθηκε στις 8 Απριλίου 1911 στο Ρασινάρι της Ρουμανίας (τότε Αυστροουγγαρίας) και σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου. Πολύ νέος ανακάλυψε τον Νίτσε, τον Ντοστογιέφκι, τον Σοπενχάουερ, τον Φλωμπέρ, τον Λίχτενμπεργκ, τον Μπαλζάκ, τον Ταγκόρ και τον Σένγκλερ, οι οποίοι επηρέασαν τη σκέψη του, όπως αργότερα ο Χέγκελ, ο Χούσερλ, ο Καντ, ο Βάινιγκερ, ο Φίχτε και ο Κίρκεγκωρ. Το 1937, και έχοντας ήδη συγγράψει τέσσερα δοκίμια στη μητρική του γλώσσα, στάλθηκε με υποτροφία του Γαλλικού Ινστιτούτου Βουκουρεστίου, στο Παρίσι, όπου και παραμένει έως το τέλος της ζωής του. Το πρώτο του έργο που δημοσιεύτηκε στα γαλλικά ήταν το "Εγκόλπιο ανασκολοπισμού" το 1949, και ακολούθησαν πλήθος μελέτες και δοκίμια. Πέθανε στις 20 Ιουνίου 1995.

 
Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2010) Στοχασμοί, Εξάντας
(2007) Ο πειρασμός του υπάρχειν, Scripta
(2005) Ο Σιοράν μιλάει για τον Σιοράν, Printa
(2000) Για δάκρυα και για αγίους, Ευθύνη
(1994) Ο κακός δημιουργός, Εξάντας
(1987) Εγκόλπιο ανασκολοπισμού, Εξάντας
(1987) Εξομολογήσεις και αναθεματισμοί, Εξάντας