Αποκαταστάθηκε το τεχνικό πρόβλημα που προκλήθηκε απο την εταιρεία που φιλοξενούσε την ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ. Η υπηρεσία πλέον διατίθεται εξ ολοκλήρου από τις υποδομές νέφους του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης.

Αρχική Σελίδα | Ιστορικό | Υπηρεσίες και Προϊόντα | Διαφημιστείτε | Επικοινωνία Αναζήτηση:
 
English Ελληνικά
  Έχετε κάποιο σχόλιο; Πείτε μας τη γνώμη σας...
  Θεματική αναζήτηση
...................................
Τα βιβλία του μήνα
...................................
Νέες κυκλοφορίες
...................................
Λογοτεχνικά βραβεία
...................................
Eκδηλώσεις για το βιβλίο
σε όλη την Ελλάδα

...................................
Στατιστικά της Ελληνικής Βιβλιοπαραγωγής 2011




Δραγούμης, Φίλιππος Στ., 1890-1980



 

Ο Φίλιππος Δραγούμης (1890-1980) ήταν πολιτικός, νομικός και διπλωμάτης.
Γεννήθηκε στην Αθήνα, γιος του Στέφανου Δραγούμη και αδελφός του Ίωνα Δραγούμη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο οποίο αναγορεύτηκε διδάκτορας. Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους και στη συνέχεια, το 1914, εισήλθε στο διπλωματικό σώμα. Υπηρέτησε ως υποπρόξενος στο Γενικό Προξενείο της Αλεξάνδρειας, θέση από την οποία παραιτήθηκε για να ασχοληθεί με την πολιτική, μετά τη δολοφονία του αδελφού του, Ίωνα. Στις εκλογές της 1-14ης Νοεμβρίου 1920, εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής Μακεδονίας, στην εκλογική περιφέρεια Φλώρινας-Καστοριάς. Έλαβε μέρος στις περισσότερες από τις εκλογικές αναμετρήσεις, με επιτυχίες αλλά και με αποτυχίες, ως ανεξάρτητος υποψήφιος, συνεργαζόμενος άλλοτε με τους αγροτικούς και άλλοτε με τους λαϊκούς. Εξελέγη βουλευτής Φλώρινας-Καστοριάς μεταξύ 1920-1922, 1926-1928, 1932-1933, 1933-1935, και το 1946-1949 στην εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης. Το φθινόπωρο του 1952 αποχώρησε από την ενεργό πολιτική. Το 1927 είχε λάβει μέρος στην επιτροπή σύνταξης του Συντάγματος. Το 1932 διορίστηκε Υπουργός Β. Ελλάδος στην κυβέρνηση Τσαλδάρη. Με την έναρξη της Κατοχής εγκατέλειψε την Ελλάδα και κατέφυγε στο Κάιρο, όπου βρισκόταν η κυβέρνηση. Εκεί διετέλεσε Υφυπουργός Εξωτερικών, θέση την οποία ανέλαβε και πάλι το 1946 στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη του Απριλίου 1946. Στην επόμενη κυβέρνηση Τσαλδάρη, του Οκτωβρίου 1946, χρημάτισε υπουργός Στρατιωτικών. Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Κιουσόπουλου χρημάτισε υπουργός εξωτερικών ενώ σε αυτή του Πιπινέλη υπουργός Εθνικής Αμύνης. Το 1946 στάλθηκε στο Παρίσι ως μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας του Συνεδρίου Ειρήνης. Ήταν επίσης ισόβιο μέλος της Παγκείου Επιτροπής και πρόεδρος της Γλωσσικής Εταιρείας, θέση την οποία διατήρησε για πενήντα χρόνια. Μερικά από τα έργα που είχε συγγράψει ήταν: "Τα εθνικά δίκαια στη Διάσκεψη της Ειρήνης" (1948), "Επί του Κυπριακού ζητήματος" (1956), κ.ά., καθώς και το ημερολόγιό του των ετών 1916-1944, που εκδόθηκε σε πέντε τόμους. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 2 Ιανουαρίου 1980 και κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Βαλαωρίτου, κόρη του Ιωάννη Βαλαωρίτη, και απέκτησε δυο παιδιά, τον Μάρκο και τη Ζωή.

(πηγή: Wikipedia, ημερομηνία επίσκεψης: 22.11.2013)

 
Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2010) Ημερολόγιο 1919-1920, Δωδώνη
(2010) Ημερολόγιο 1944: Λίβανος, Κάιρο, Ιταλία, Απελευθέρωση, Δωδώνη
(2006) Ημερολόγιο: Βαλκανικοί πόλεμοι 1912 - 1913, Δωδώνη
(1995) Ημερολόγιο: Διχασμός 1916-1919, Δωδώνη
(1984) Ημερολόγιο: Αλεξάνδρεια 1916, Δωδώνη

Back Print Print
.:BiblioNet ©2000-2012    .:Σχεδιασμός Ιστοσελίδας: Karamella:digid    .:Κατασκευή Ιστοσελίδας: Eθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ)