Scheler, Max, 1874-1928



 

Γερμανός φιλόσοφος με σημαντική διδακτική θητεία (Ιένα, Μόναχο, Κολωνία), ο Μαξ Σέλερ (Μόναχο, 1874 - Φρανκφούρτη, 1928) εκτός από τη φιλοσοφική ιδιότητα είχε να επιδείξει και εκείνη του διπλωμάτη (υπηρέτησε στη Γενεύη και στη Χάγη). Δέχθηκε την ισχυρή επίδραση της φαινομενολογίας του Χούσερλ και όλο του το συγγραφικό έργο ήταν μιά μακρά πορεία φαινομενολογικών αποκλίσεων (στις οποίες πρέπει να περιλάβουμε και την προσχώρησή του στον ρωμαιοκαθολικισμό). Η βασική φιλοσοφική του θέση αναπτύχθηκε στο έργο του "Ο φορμαλισμός στην ηθική", όπου η καντιανή ηθική υποβάλλεται σε κριτική με βάση τη σκέψη του Πασκάλ. Η θεμελίωση και η ιεράρχηση των αξιών (υλοζωικές αξίες που δεν αποκλείουν τη θρησκευτική ανάβαση στην αγιότητα και στο ιερό) αποτέλεσαν την έμμονη φιλοσοφική του μέριμνα. Τα προβλήματα του θανάτου, του τραγικού, του αιώνιου μέσα στον άνθρωπο, της συμπάθειας, της γνώσης και της θέσης του ανθρώπου μέσα στον κόσμο συνιστούν έναν αστερισμό ερευνών με επίκεντρο πάντα την ηθική.

 
Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2003) Θάνατος και μετά θάνατον ζωή, Εκδόσεις Καστανιώτη
(2003) Φύση και μορφές της συμπάθειας, Εκδόσεις Καστανιώτη
(2002) Ο μνησίκακος άνθρωπος, Ίνδικτος
(2001) Η θέση του ανθρώπου στον κόσμο, Ροές
(1991) Το φαινόμενο του τραγικού, Έρασμος
 
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2010) Οι κλασικοί της κοινωνιολογίας, Οδυσσέας