Αρχική Σελίδα | Ιστορικό | Υπηρεσίες και Προϊόντα | Διαφημιστείτε | Επικοινωνία Αναζήτηση:
 
English Ελληνικά
  Έχετε κάποιο σχόλιο; Πείτε μας τη γνώμη σας...
  Θεματική αναζήτηση
...................................
Τα βιβλία του μήνα
...................................
Νέες κυκλοφορίες
...................................
Λογοτεχνικά βραβεία
...................................
Eκδηλώσεις για το βιβλίο
σε όλη την Ελλάδα

...................................
Στατιστικά της Ελληνικής Βιβλιοπαραγωγής 2011





Κωνσταντινίδης, Γιάννης, 1903-1984



 

Ο Γιάννης Κωνσταντινίδης γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1903 και πέθανε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου 1984. Από τις πιο διακεκριμένες προσωπικότητες της Ελληνικής Μουσικής του 20ού αι. (τόσο της "κλασικής" όσο και της "ελαφράς", στην οποία διέπρεψε με το ψευδώνυμο "Κώστας Γιαννίδης"). Ήταν συνθέτης, πιανίστας και μαέστρος. Γόνος εύπορης οικογένειας (με καταγωγή από τη Ζαγορά Πηλίου) ήρθε από πολύ μικρός σε επαφή με τη μουσική και πήρε τα πρώτα μαθήματα πιάνου και αρμονίας στη Σμύρνη από τον Δημοσθένη Μιλανάκη. Τις παραμονές της Μεγάλης Καταστροφής του 1922 κατέφυγε με περιπετειώδεις συνθήκες στη Γερμανία και επί δεκαετία σπούδασε μουσική, αρχικά στη Δρέσδη με τον Γ.Γ. Μράσζεκ και μετά στο Βερολίνο (στην Ανώτατη Μουσική Ακαδημία και στο Ωδείο "Στερν") μαθητεύοντας στους: Καρλ Ραίσλερ (πιάνο), Πάουλ Γιουόν (ανώτερα θεωρητικά και σύνθεση), Καρλ Έρενμπεργκ (διεύθυνση ορχ.) και Κουρτ Βάιλ (ενορχήστρωση). Στο Βερολίνο συνδέεται φιλικά με τον Ν. Σκαλκώτα, ενώ αναγκάζεται για λόγους βιοπορισμού να παίζει πιάνο σε καμπαρέ, θέατρα, "ντάνσιγκ", κινηματογράφους (εποχή "βωβού") και ραδιόφωνο. Πρωτοεμφανίζεται ως συνθέτης στο Θέατρο του Στράλσουντ (Βόρεια Γερμανία) με την οπερέτα "Το μικρόβιο της αγάπης" (1927). Το φθινόπωρο του 1931 φεύγει από τη Γερμανία και εγκαθίσταται στην Αθήνα, όπου επί 30 ολόκληρα χρόνια εργάζεται για λόγους βιοποριστικούς στο μουσικό θέατρο και γενικά, στον ελαφρό χώρο (παίρνοντας το ψευδώνυμο "Κώστας Γιαννίδης", για να μην συγχέεται με τον συνθέτη Γρηγόρη Κωνσταντινίδη, που ήδη είχε καθιερωθεί στον ίδιο χώρο). Το 1962 αποσύρθηκε οριστικά από τον ελαφρό χώρο και ασχολήθηκε με το κλασικό του έργο που, βασισμένο στο δημοτικό τραγούδι, εμπλούτισε την Εθνική Σχολή με σελίδες αριστουργηματικής σαφήνειας και ομορφιάς. Το 1984 έσβησε σεμνά και αθόρυβα, όπως ακριβώς είχε ζήσει.
Σήμερα, εκτιμώντας συνολικά τη "διχασμένη" του δημιουργία, ανακαλύπτουμε έναν συνθέτη πρώτου μεγέθους. Τόσο ως "Κώστας Γιαννίδης" (με τις 50 οπερέτες, τις πολυάριθμες επιθεωρήσεις, τα διεθνή βραβεία ελαφρού τραγουδιού και τα αμέτρητα πανελλήνια "σουξέ") όσο και ως Γιάννης Κωνσταντινίδης εμφανίζεται παντού και πάντοτε απόλυτος κυρίαρχος των εκφραστικών μέσων που μεταχειρίστηκε. Ιδιαίτερα στις κλασικές του συνθέσεις (που δυστυχώς είναι ολιγάριθμες) μας αποκαλύπτεται ένας καλλιτέχνης σπάνιας ευαισθησίας και κατάρτισης, προικισμένος με αστείρευτη μελωδικότητα, με αρμονική τελειότητα και ενορχηστρωτική σοφία. Ως "Γιαννίδης", ο Κωνσταντινίδης έγραψε πλήθος έργων ελαφράς μουσικής, 100 τραγούδια, επιθεωρήσεις, οπερέτες, κ.λπ., παίρνοντας βραβεία σε Διαγωνισμούς Μεσογειακού τραγουδιού Βαρκελώνης (Α' βραβείο 1960, για το "Ξύπνα αγάπη μου" που ερμήνευσε η Νάνα Μούσχουρη και Γ' βραβείο 1961 για το "Τα δυό σου γκρίζα ματάκια" που ερμήνευσε η Άντζελα Ζήλεια).

Το 1962 τιμήθηκε με το Α΄ βραβείο στο Α΄ Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού Θεσ/νίκης για τις "Αλυσίδες", που ερμήνευσε η Καίτη Μπελίντα. Εκτός από τις ελαφρές συνθέσεις του επιθεωρησιακού είδους, ο Γιαννίδης έχει να παρουσιάσει και ανάλογες επιτυχίες στο μουσικό θέατρο. Οι οπερέτες του: "Κουμπάρα" (1932), "Έτσι είναι η Ζωή" (λιμπρέτο Δ. Ευαγγελίδη), "Κορίτσια της Παντρειάς" (λιμπρέτο Δ. Ευαγγελίδη - Αλ. Σακελλάριου), "Ρεπορτάζ" (λιμπρέτο Δ. Γιαννουκάκη), κ.ο.κ., έμειναν ονομαστές στο ρεπερτόριο του είδους. Συνέθεσε επίσης και μουσικές κωμωδίες-επιθεωρήσεις, όπως: "Αλεπού", "Παναθήναια 1940", "Κολοκυθιά" (του Δ. Γιαννουκάκη, 1933), "Κεραμίδα", "Μασκώτ", "Κοκέττα", "Σιλουέττα" (1938), "Απεργία" (1936), "Περιπέτειες στην επαρχία" (των Αλ. Σακελλάριου-Χρ. Γιαννακόπουλου), "Αλήθειες και ψευτιές" (Δ. Γιαννουκάκη), "Ζήτω ο Ρωμηός" (Μ. Τραϊφόρου, 1947), κ.λπ. Ήταν επίσης ο δημιουργός της Ορχήστρας Ελαφράς Μουσικής της ΕΡΤ. Στο δε διάστημα 1952-1959 διετέλεσε διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού Ενόπλων Δυνάμεων. Παράλληλα, έγραψε και σοβαρή θεατρική μουσική, όπως για τον "Χορό των λωποδυτών" του Ανούιγ (Εθνικό Θέατρο, 1951), κ.λπ. Τα δημοφιλέστερα ελαφρά τραγούδια του: "Καλό σου ταξίδι" (1947), "Συγγνώμη σου ζητώ, συγχώρεσέ με" (1937), "Κάποιο μυστικό" (1938), "Ήταν όνειρο" (1940), "Γιατί, γιατί, γιατί;", "Θάρθω μια νύχτα με φεγγάρι", "Λίγα λουλούδια αν θέλεις στείλε μου", "Πες μου πότε" (1947), "Πόσο λυπάμαι", "Λες και ήταν χτες", "Σπιτάκι μου παληό", "Σαν κι απόψε", "Τί σου λένε τα λουλούδια" (1947), "Ερι-Ερήνη", "Μην περιμένεις", "Το τραγούδι της Μαρίνας", "Λες και δεν είν' αλήθεια", "Όταν γυρίζουν τα χελιδόνια", "Τα δικά σου τα μάτια", "Μια φορά μονάχα ζούμε" (1947), "Πάμε σαν άλλοτε", "Ο νονός", "Για σένα μονάχα για σένα", "Ρούμπα και αρλούμπα", "Mετά τον Βορονώφ", "Εκείνοι που δεν κλάψανε", "Εορτολόγιον" (και τα 4 γραμμένα για επιθεωρησιακά νούμερα του Πέτρου Κυριακού), "Ποτέ δεν θα στο πω", "Πόσο λυπάμαι τα χρόνια που πήγαν χαμένα", "Απόψε σε θυμάμαι" (1938), "Βαρκαρόλα", "Δώσ' μου δυο φιλιά", "Ποτέ σου δε μ' αγάπησες", "Δεν φταις εσύ", "Ειν' όλα ψεύτικα", "Παίξε, τσιγγάνε", "Ξέχασέ με" (1933), "Δεν το ξανακάνω", "To φιλί δεν είναι κρίμα", "Χθες το βράδυ ονειρεύτηκα", "Κοιμήσου", "Όλο μου λες πως πια δε μ' αγαπάς", "Μη φύγεις", "Πέρσι τέτοιο καιρό", "Ας σταματήσουμε ως εδώ", "Θα σε πάρω, θα με πάρεις", "Σαν δεν αγαπάς" (1938), "Ζητώ να σε ξεχάσω", "Σ' αγαπώ" (1938), "Τα νέα της Αλεξάνδρας", "Ο Γιάννος κι η Παγώνα" (1938), "Του Γιάννου η φλογέρα", "Εσύ για μένα κι εγώ για σένα", "Mια γυναίκα", "Έτσι είν' η ζωή μωρό μου", "Ο κουμπάρος κι η κουμπάρα", κ.λπ. Έγραψε επίσης μουσική για 7 ταινίες, μεταξύ των οποίων: "Προσφυγοπούλα" (1938), "Τελευταία αποστολή", "Οι Γερμανοί ξανάρχονται", "Ο μεθύστακας", κ.λπ.
Ως Γιάννης Κωνσταντινίδης συνέθεσε τα ακόλουθα υπέροχα κομμάτια:
Α) έργα για ορχήστρα: 2 "Δωδεκανησιακές Σουίτες", "Μικρασιατική Ραψωδία", "3 Ελληνικοί Χοροί" (1950), "Κυκλαδίτικος Χορός".
Β) μουσική δωματίου: "22 τραγούδια και χοροί από τα Δωδεκάνησα" (για πιάνο, 1943-46), "Μικρή Σουίτα σε δωδεκανησιακά θέματα" (βιολί-πιάνο, 1947), "44 παιδικά κομμάτια σε λαϊκά θέματα" (για πιάνο, 1950-51, το πρώτο έργο Έλληνα συνθέτη που εκδόθηκε στην Αμερική: εκδ. Broude Brothers, τίτλος "Greek Miniatures", 1957), 3 Σονατίνες για πιάνο (1952, "1η": σε κρητικούς λαϊκούς χορούς, "2η": σε ηπειρωτικούς λαϊκούς σκοπούς, "3η" σε δωδεκανησιακούς λαϊκούς σκοπούς), "8 νησιώτικοι ελλ. χοροί" (1954), "6 σπουδές σε ελλ. λαϊκούς
ρυθμούς" (1956-58), "8 ελλ. νησιώτικοι χοροί" (για 2 πιάνα, 1971), "10 ελληνικοί σκοποί" για κουιντέτο πνευστών (1972).
Γ) τραγούδια: "5 τραγούδια της προσμονής" (σε ποίηση Ταγκόρ, για μεσόφωνο και πιάνο, 1924-80), "5 τραγούδια της αγάπης" (1930-31), "20 τραγούδια του ελληνικού λαού" (1937-47), "Μοιρολόι" (1950), "Καλογριά" (1950), "8 Δωδεκανησιακά και 8 Μικρασιατικά τραγούδια" (για μικτή χορωδία "α καππέλλα", 1972), πολλές εναρμονίσεις δημοτικών τραγουδιών, κ.λπ. Επίσης, έγραψε σκηνική μουσική σε διάφορα θεατρικά έργα, όπως: "Γιέππε ο βουνήσιος" του Χόλμπεργκαι "Ο Χορός των λωποδυτών" του Ανούιγ (1947). Από τα συμφωνικά έργα του η ΚΟΑ έδωσε σε Α' εκτέλεση τα εξής: "Από τα Δωδεκάνησα" (23.2.1947, Θ. Βαβαγιάννης, λίγο αργότερα το έργο ενσωματώθηκε στις "Δωδεκανησιακές Σουίτες"), "Πρελούντιο Οστινάτο" (20.2.1949, Θ. Βαβαγιάννης. Αργότερα το έργο ενσωματώθηκε στη "Μικρασιατική Ραψωδία" ως 1ο Μέρος της), "3 Χοροί" (6.4.1952, Θ. Βαβαγιάννης. Αργότερα ενσωματώθηκαν στη "Μικρασιατική Ραψωδία"), "Μικρασιατική Ραψωδία" (16.2.1981, Β. Κολάσης), "3 Ελληνικοί Χοροί" (3.11.1986, Αλ. Συμεωνίδης). Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι ο Γ. Κωνσταντινίδης υπήρξε και έξοχος ζωγράφος, ιδίως σκιτσογράφος, από ό,τι έχουμε δει, σε μεσοπολεμίστικο γερμανικό στυλ καρικατούρας τύπου Gross.

 
Λοιποί τίτλοι
(2012) 5 τραγούδια της αγάπης, Παπαγρηγορίου Κ. - Νάκας Χ. [μουσική σύνθεση]
(2012) 5 τραγούδια της προσμονής, Παπαγρηγορίου Κ. - Νάκας Χ. [μουσική σύνθεση]
(2012) Μοιρολόι, Παπαγρηγορίου Κ. - Νάκας Χ. [μουσική σύνθεση]
(2012) Οκτώ δωδεκανησιακά τραγούδια, Παπαγρηγορίου Κ. - Νάκας Χ. [μουσική σύνθεση]
(2010) 44 παιδικά κομμάτια πάνω σε λαϊκούς ελληνικούς χορούς, Παπαγρηγορίου Κ. - Νάκας Χ. [μουσική σύνθεση]
(2010) 44 παιδικά κομμάτια πάνω σε λαϊκούς ελληνικούς χορούς, Παπαγρηγορίου Κ. - Νάκας Χ. [μουσική σύνθεση]
(2010) 5 Songs of Love, Παπαγρηγορίου Κ. - Νάκας Χ. [μουσική σύνθεση]
(2010) 6 etudes sur des rythmes populaires Grecs, Παπαγρηγορίου Κ. - Νάκας Χ. [μουσική σύνθεση]
(2010) Five Songs of Expectation, Παπαγρηγορίου Κ. - Νάκας Χ. [μουσική σύνθεση]
(2005) Sonatine No 2, Παπαγρηγορίου Κ. - Νάκας Χ. [μουσική σύνθεση]
(2005) Οκτώ μικρασιατικά τραγούδια, Παπαγρηγορίου Κ. - Νάκας Χ. [μουσική σύνθεση]
(1998) The Nun and the Singer, Παπαγρηγορίου Κ. - Νάκας Χ. [μουσική σύνθεση]
(1995) Suite Dodecanesienne Nr. 1, Παπαγρηγορίου Κ. - Νάκας Χ. [μουσική σύνθεση]
(1993) 10 airs populaires Grecs, Παπαγρηγορίου Κ. - Νάκας Χ. [μουσική σύνθεση]
(1993) Suite Dodecanesienne Nr. 2, Παπαγρηγορίου Κ. - Νάκας Χ. [μουσική σύνθεση]

Back Print Print
.:BiblioNet ©2000-2012    .:Σχεδιασμός Ιστοσελίδας: Karamella:digid    .:Κατασκευή Ιστοσελίδας: Eθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ)