Η ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ.
Εάν παρατηρείτε ακόμα κάποιες  δυσλειτουργίες - προβλήματα,
παρακαλούμε ενημερώστε μας το συντομότερο δυνατόν επιλέγοντας
ΕΔΩ.

Αρχική Σελίδα | Ιστορικό | Υπηρεσίες και Προϊόντα | Διαφημιστείτε | Επικοινωνία Αναζήτηση:
 
English Ελληνικά
  Αν παρατηρείτε κάποια ανακρίβεια στην εγγραφή, ενημερώστε μας...
  Θεματική αναζήτηση
...................................
Τα βιβλία του μήνα
...................................
Νέες κυκλοφορίες
...................................
Λογοτεχνικά βραβεία
...................................
Eκδηλώσεις για το βιβλίο
σε όλη την Ελλάδα

...................................
Στατιστικά της Ελληνικής Βιβλιοπαραγωγής 2011




Όπως στον Πινόκιο

Όπως στον Πινόκιο


Ιστορία σε δύο πράξεις βασισμένη στα "Τραγούδια για παιδάκια και παιδιά" του Μίκη Θεοδωράκη

Κάκια Ιγερινού
εικονογράφηση: Ελένη Κασκαρίκα
μουσική σύνθεση: Μίκης Θεοδωράκης

Μουσικές Εκδόσεις Ρωμανός, 2003
71 σελ.
ISBN 960-87567-4-Χ, ISBN-13 978-960-87567-4-8, [Εξαντλημένο]
Τιμή € 22,43

Η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων που είδα όταν ήμουν παιδί ήταν η Χιονάτη. Και δεν μου 'χε αρέσει καθόλου. Θυμάμαι η γιαγιά μου μ' έβγαλε άρον άρον από τον κινηματογράφο γιατί όλοι ολόγυρα έλεγαν ενοχλημένα "πείτε του παιδιού να πάψει" κι εγώ αντιδρούσα χάλια: Φώναζα μεσ' το σινεμά "χαζή" την Χιονάτη που άφηνε την κακιά μητριά της να τη βασανίζει -αντί να της στράψει κάνα χαστούκι να συνέρθει- και ύστερα γινόταν υπηρέτρια σε κάτι νάνους που μάζευαν διαμάντια ολημερίς, χωρίς να τα κάνουν και τίποτα χρήσιμο μετά! Κι ήταν και λαίμαργη: έτρωγε ό,τι της έδινε ο κάθε περαστικός! Στην προκειμένη περίπτωση, περαστική ήταν η μεταμορφωμένη τρελή βασίλισσα που, ενώ ήταν κουκλάρα και κοκέτα, πήγε κι έκανε μάγια κι έγινε ελεεινό γραΐδιο και τάιζε μετά τα κοριτσάκια φαρμακερά μήλα. Για να μην της πάρουν την εξουσία! Εκείνο δε το φινάλε που ο πρίγκηψ έφτανε με τ' άλογο και φιλούσε μια νεκρή σε γυάλινο φέρετρο μ' ανατρίχιαζε! Η αγάπη και νεκρούς ζωντανεύει... όχι βέβαια, αυτό δε γίνεται!
Η Μνήμη ζωντανεύει τα πάντα. Μόνο.
Κι απέρριψα το παραμύθι αμέσως.
Κι αγάπησα τον Πινόκιο, την επόμενη κινηματογραφική μου εμπειρία. Που, αν μη τι άλλο, ήταν παιδάκι! Καμωμένο από μάστορα. Ξύλινο παιδάκι και ξεχώριζε απ' τ' άλλα παιδιά. Κι ωστόσο πήγαινε σχολείο και μάθαινε γράμματα. Κι είχε για φίλο ένα γρύλο της νύχτας που τον έλεγε Συνείδηση. Και παρασυρόταν απ' τους κακούς, και περνούσε περιπέτειες φοβερές και χανόταν! Ένας ξύλινος κούκλος αγωνιζόταν για την ελευθερία του. Κι όταν την κέρδιζε, γινόταν άνθρωπος. Έτσι, όταν χρόνια αργότερα, η Μαργαρίτα Θεοδωράκη μου 'βαλε την ιδέα να γράψω ένα παραμύθι για τα τραγούδια του πατέρα της, το πρώτο που μου 'ρθε στο μυαλό ήταν ο περιπετειώδης κούκλος. Ένα παιδί αλλιώτικο. Κι αυτό γιατί τα "Τραγούδια για παιδάκια και παιδιά" του Μίκη δεν ήταν απλά τραγουδάκια. Ήταν αλλιώς! Ήταν ποιήματα που διάλεξε να ντύσει με τη μουσική του όχι τυχαία. Έμοιαζαν να λεν στα παιδιά να μην καταπίνουν με το πρώτο ό,τι τους δίνουν -σαν Χιονάτες! Γιατί όλα τα παιδιά είναι έξυπνα και πρέπει να σκέφτονται. Και να διαλέγουν... (Κάκια Ιγερινού)

Back Print Print
.:BiblioNet ©2000-2012    .:Σχεδιασμός Ιστοσελίδας: Karamella:digid    .:Κατασκευή Ιστοσελίδας: Eθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ)