Μονόπρακτα

Μονόπρακτα


Χαιρετισμούς απ' τη Βέρθα: Μίλα μου σαν τη βροχή κι άσε με ν' ακούω...: Η Λαίδη Φθειροσόλ: Προς κατεδάφισιν: Μην κλαις μωρό του Ρούνυ: Είκοσι εφτά βαγόνια γεμάτα μπαμπάκι

Τέννεσση Ουίλλιαμς
επιμέλεια: Αγαθή Δημητρούκα
μετάφραση: Νίκος Γκάτσος

Εκδόσεις Πατάκη, 2005
132 σελ.
ISBN 960-16-1422-2, ISBN-13 978-960-16-1422-9, [Εξαντλημένο]
Τιμή € 13,30

Οι ηρωίδες του Ουίλλιαμς βρίσκονται, ή θέλουν να βρίσκονται, δίπλα σ' ένα ντουζ. Ένα ντουζ με χλιαρό νερό. Ξέρετε γιατί; Γιατί έχουν αδύνατα νεύρα. Τις πιο πολλές φορές κάθε τόσο αποχωρούν από τη σκηνή κουρασμένες - αδιάθετες και επιστρέφουν σε λίγο με επιφωνήματα ανακουφίσεως. Λίγη κολώνια ή άρωμα στ' αυτιά, στο μέτωπο, το κουμπί του ραδιοφώνου πιο σωστά στο σταθμό κι όλα έχουν μια λάμψη για ζωή. Μα μόνο για λίγο όμως, γιατί μετά αρχίζουν πάλι τις σολωμικές φαντασιώσεις. Τις λαμπρές πτώσεις. Τα νεραϊδοπαρσίματα.
Γιώργος Χρονάς, "Ψεύτικες βλεφαρίδες"